Rhizarthrose is een vorm van artrose aan de basis van de duim.
Op de pagina over Rhizartrose leggen we uit hoe deze degeneratieve aandoening geleidelijk aan het dagelijks leven kan belemmeren: het draaien van een sleutel, schrijven, het dragen van een tas of zelfs het simpelweg openen van een pot.
Om beter met de aandoening te kunnen leven en op het juiste moment de juiste oplossingen te kiezen, is het essentieel te begrijpen wat er in het gewricht gebeurt, waarom dit ontstaat en hoe het zich ontwikkelt. Deze pagina legt de link tussen de eerste signalen, mogelijke oorzaken, de onderliggende mechanismen en de stappen van de diagnose.
Om beter met de ziekte te kunnen leven en op het juiste moment de juiste oplossingen te kunnen kiezen, is het essentieel om te begrijpen wat er in het gewricht gebeurt, waarom rhizartrose ontstaat en hoe het zich ontwikkelt. Op deze pagina vindt u informatie over de eerste symptomen, de mogelijke oorzaken, de betrokken mechanismen en de fasen van de diagnose.
Specifieke artrose aan de basis van de duim
Rhizartrose is de benaming voor de slijtage van het kraakbeen in het trapeziommetacarpale gewricht, dat zich tussen het eerste middenhandsbeentje en een klein botje in de pols, het os trapezium, bevindt.
Dit gebied wordt intensief gebruikt bij dagelijkse bewegingen: het zorgt ervoor dat de duim een groot aantal bewegingen kan uitvoeren (flexie-extensie, abductie-adductie), die essentieel zijn voor het grijpen. Vooral de oppositie van de duim zorgt ervoor dat u met de overige vingers een pincetgreep kunt uitvoeren en voorwerpen nauwkeurig kunt hanteren.
Wanneer het kraakbeen aftakelt, komen de botoppervlakken met elkaar in contact. Dit veroorzaakt pijn, stijfheid, ontsteking… en soms een progressieve vervorming van de duim.
De eerste tekenen: wanneer moet u zich zorgen maken?
Vaak begint de ziekte op een sluipende manier. Bepaalde tekenen kunnen onopgemerkt blijven of simpelweg het gevolg zijn van gewrichtsvermoeidheid:
Na verloop van tijd worden deze pijnen frequenter en soms zelfs permanent. Ze ontstaan vaak aan het einde van de dag of bij het hervatten van een specifieke beweging.
Artrose van de duim of rhizartrose: is dat hetzelfde?
Ja, deze twee termen verwijzen naar dezelfde pathologie.
Het woord “rhizartrose” is simpelweg nauwkeuriger: het verwijst specifiek naar artrose van het trapeziometacarpale gewricht, aan de basis van de duim.
De term ‘artrose van de duim’ komt vaker voor in de algemene taal.
Wat zijn de risicofactoren?
Rhizartrose komt vooral voor bij vrouwen, vooral na de menopauze. Maar het kan ook jongere mensen treffen. Er zijn verschillende factoren die het risico kunnen vergroten:
Soms komen beide handen tegelijk of op afstand van elkaar voor: dit wordt bilaterale rhizartrose genoemd.
Een ziekte die langzaam maar zeker vordert
Rhizartrose verloopt in verschillende stadia.
In het begin veroorzaakt de aandoening een matig ongemak, maar na verloop van tijd kan de pijn toenemen, worden dagelijkse handelingen moeilijker en kan er een vervorming van de duim ontstaan.
De verschillende stadia van evolutie zijn niet altijd van buitenaf zichtbaar.
Toch maken ze het mogelijk om de behandeling aan te passen aan de mate van aantasting.
Wisselende pijn, niet altijd goed gelokaliseerd
De pijn van rhizartrose wordt soms door patiënten niet goed herkend: de pijn kan uitstralen naar de pols, alleen optreden bij bepaalde bewegingen of zelfs aanwezig zijn in rust.
Het kan zich ook plotseling ontwikkelen, waardoor het dagelijks leven onvoorspelbaar wordt.
